«Η μητέρα μου είχε μόνο ένα μάτι. Την μισούσα για αυτό…Ένιωθα ντροπή κάθε φορά που με έβλεπαν οι φίλοι μου μαζί της και αυτό συνέβαινε συχνά γιατί δούλευε στο σχολείο. Μαγείρευε για τους μαθητές και τους εκπαιδευτικούς για να στηρίξει οικονομικά την οικογένεια μας… Μια μέρα όταν ακόμη πήγαινα στο δημοτικό, ήρθε να με βρει η μητέρα μου για να μου πει ένα γεια. Με έφερε σε τόσο δύσκολη θέση. Πώς μπορούσε να μου το κάνει αυτό; Την αγνόησα. Της έριξα ένα βλέμμα γεμάτο μίσος και έτρεξε έξω με τους φίλους μου. Την επόμενη μέρα στο σχολείο ένας από τους συμμαθητές μου, φώναξε μπροστά σε όλη την τάξη «Έ!! Η μαμά σου έχει μόνο ένα μάτι!» Εκείνη τη στιγμή ήθελα να εξαφανιστώ. Αλλά ήθελα, επίσης, και η μαμά μου να εξαφανιστεί. Μόλις πήγα σπίτι, την βρήκα και της είπα εκνευρισμένος «Με έχεις κάνει ρεζίλι, γιατί δεν μπορείς απλά να πεθάνεις;» Η μαμά μου δεν μου απάντησε. Δεν είχα καν προλάβει να σκεφτώ τι θα της πω. Ήμουν τόσο θυμωμένος μαζί της που τα λόγια βγήκαν αυθόρμητα. Αδιαφορούσα για τα...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου